Badanie kontrolowanej streptokinazy wewnątrzpłucowej w Wielkiej Brytanii w kierunku zakażenia opłucnej ad

Badania te miały jednak niską moc statystyczną, 14 jednak nie były w stanie dokładnie ocenić, czy te korzyści przekładają się na zmniejszenie śmiertelności lub częstotliwość, z jaką pacjenci wymagają drenażu chirurgicznego. Podajemy wyniki Pierwszej Wieloosobowej Intensywnej Próby Sepsis (MIST1), która została sfinansowana przez Brytyjską Radę ds. Badań Medycznych i wspierana przez Brytyjskie Towarzystwo Thoracic. Celem tej próby było określenie roli streptokinazy doopłucnowej w leczeniu infekcji opłucnej. Pierwszorzędowym punktem końcowym był odsetek pacjentów, którzy zmarli lub wymagali drenażu chirurgicznego w przypadku zakażenia opłucnej, gdy leczono streptokinazą dooponową lub pasującym placebo, podanym jako dodatek do normalnej opieki. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały śmiertelność i częstotliwość operacji, analizowane osobno, długość pobytu w szpitalu, odsetek pacjentów z poprawą na podstawie radiografii klatki piersiowej i dynamiczne objętości płuc.
Metody
Projekt badania
Badanie to było podwójnie ślepym, randomizowanym badaniem przeprowadzonym w 52 centrach w Wielkiej Brytanii, które razem tworzą grupę MIST1. Ta grupa obejmuje 27 szpitali klinicznych i 25 lokalnych szpitali; 18 ośrodków miało na miejscu zaplecze chirurgii klatki piersiowej.
Kryteria włączenia i wyłączenia
Kryteriami włączenia do badania były obecność płynu opłucnowego, który był makroskopowo ropny, który był dodatni w hodowli bakteryjnej, który był dodatni dla bakterii na barwieniu Grama, lub który miał pH poniżej 7,2 u pacjenta z klinicznymi dowodami infekcji . Dowód na zakażenie został oceniony przez lekarza rekrutującego na podstawie wskaźników klinicznych, takich jak gorączka, podwyższona liczba białych krwinek i podwyższony poziom białka C-reaktywnego w surowicy. Więcej szczegółów na temat kryteriów włączenia i wykluczenia znajduje się w Dodatkowym dodatku, dostępnym wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie www.nejm.org.
Drenaż w klatce piersiowej i terapia antybiotykowa
Wszyscy pacjenci przeszli drenaż klatki piersiowej i otrzymali dożylnie antybiotyki. Antybiotyki zostały wybrane przez lekarza prowadzącego (zwykle głównego badacza w ośrodku medycznym), zgodnie z lokalną poradą mikrobiologiczną. Zalecane schematy zostały wymienione w protokole (patrz Dodatek dodatkowy).
Randomizacja
Kod randomizacji został przygotowany i przechowywany centralnie przez statystykę prób. Po uzyskaniu pisemnej świadomej zgody pacjentów losowo przydzielono do grup leczniczych za pomocą telefonu do centrum badawczego. Pacjenci otrzymywali 250 000 jm streptokinazy (Streptase, Aventis) lub pasującego placebo, oba podawane w 30 ml normalnej soli fizjologicznej dostarczanej do przestrzeni opłucnowej przez klatkę piersiową co 12 godzin w sześciu dawkach (szczegóły w Dodatku Uzupełniającym).
Pierwotny punkt końcowy
Głównym badanym wynikiem była liczba pacjentów, którzy zmarli lub wymagali drenażu chirurgicznego zakażonego płynu opłucnowego w ciągu trzech miesięcy po randomizacji. Odwołanie do drenażu chirurgicznego zostało wykonane przez lekarza rekrutującego na podstawie znacznego resztkowego pobrania płynu opłucnowego i dowodów trwałej infekcji (np. Gorączki lub trwałego, znacznego zwiększenia liczby białych krwinek lub stężenia białka C-reaktywnego w surowicy; )
[hasła pokrewne: otłuszczona trzustka, tętno nitkowate, masaż limfatyczny po mastektomii ]
[hasła pokrewne: przerost błony śluzowej nosa, ból w lewej pachwinie u mężczyzn, masaż limfatyczny po mastektomii ]