Ilościowe wyznaczniki wyniku bezobjawowej niedomykalności mitralnej ad 6

Skuteczny otwór niedomykalności był silnym predyktorem ryzyka zdarzeń sercowych w analizie jednoczynnikowej (stosunek ryzyka na krok 10 mm2, 1,22, przedział ufności 95%, 1,13 do 1,30, P <0,01) i wraz z wiekiem (P <0,01) obecność cukrzycy (P <0,01) i obecność migotania przedsionków (P = 0,05) była niezależnym czynnikiem ryzyka. Po dostosowaniu do wieku, płci, obecności lub braku cukrzycy i migotania przedsionków oraz frakcji wyrzutowej, skuteczny otwór zwrotny pozostawał niezależnie przewidujący ryzyko zdarzeń sercowych (Tabela 2). Podobnie objętość zwrotna przewidywała ryzyko zdarzeń sercowych (współczynnik ryzyka nieskorygowanego na przyrost o 10 ml na uderzenie, 1,15, przedział ufności 95%, 1,09 do 1,21, P <0,01, współczynnik skorygowanego ryzyka na przyrost 10 ml na uderzenie, 1,18 95-procentowy przedział ufności, 1,10 do 1,25, P <0,01 oraz skorygowany stosunek ryzyka dla objętości wynoszącej co najmniej 60 ml na uderzenie w porównaniu z objętością poniżej 30 ml na uderzenie, 4,50, przedział ufności 95%, 2,40 do 8,60; P <0,01). Średni zakres objętości zwrotnej (30 do 59 ml na uderzenie) wykazywał graniczne znaczenie (stosunek ryzyka dla porównania z objętością poniżej 30 ml na uderzenie, 1,80, przedział ufności 95%, 0,97 do 3,30, P = 0,06). Jakościowa ocena stopnia i obszaru odrzutowego przewidywała ryzyko wystąpienia zdarzeń sercowych w analizie jednoczynnikowej (obie P <0,01), ale nie w analizie wieloczynnikowej (obie P> 0,25). W modelach zagnieżdżonych siła predykcyjna klasyfikacji ilościowej efektywnego otworu zwrotnicy była lepsza od tej, którą zapewnia jakościowa strefa nachylenia lub strumień (oba P <0,01).
Chirurgia i wyniki kliniczne
Spośród 232 pacjentów poddanych operacji kardiochirurgicznej u 2 wykonano izolowane pomostowanie wieńcowe, a 230 wykonano operacje mitralne (naprawa zastawek w 209 i zastą- powanie zastawek w 21, z 38 wykonanymi procedurami pomostowania tętnic wieńcowych). Pojawienie się objawów było wskazaniem do operacji u 94 pacjentów. U 91 innych pacjentów stwierdzono znaczną dylatację lewej komory (średnica krańcowo-skurczowa co najmniej 40 mm, średnica końcowo-rozkurczowa co najmniej 65 mm lub obie), rozszerzenie przedsionka (objętość co najmniej 100 ml) lub oba przyczyniły się do wskazania do operacji. Tak więc preferencje lekarzy i pacjentów doprowadziły do operacji tylko u 47 pacjentów. Współczynnik zachorowalności na chorobę Charlsona był podobny u pacjentów poddanych zabiegowi chirurgicznemu iu tych, którzy tego nie robili (P = 0,51).
Pięcioletnie odsetki zwolnień od operacji i od zgonu lub operacji kardiochirurgicznej wynosiły odpowiednio 46 . 3% i 36 . 3%. Z wyłączeniem pacjentów, którzy przeszli operację kardiochirurgiczną w ciągu 90 dni po rozpoznaniu niedomykalności mitralnej, 5-letnie stopy wolnego od operacji i od śmierci lub operacji kardiochirurgicznej wynosiły odpowiednio 63 . 3% i 49 . 3%. Wskaźniki te wynosiły odpowiednio 94 . 3% i 86 . 4% wśród tych, dla których skuteczny otwór niedomykalności był mniejszy niż 20 mm2; Odpowiednio 55 . 6% i 36 . 6% wśród osób z efektywnym niedomykalnością zwrotną od 20 do 39 mm2; i 27 . 6 procent i 16 . 4 procent, odpowiednio, spośród tych z efektywnym otworem zwrotnym wynoszącym co najmniej 40 mm2 (P <0,01).
Osiemnastu pacjentów zmarło po operacji, dwa w 30-dniowym okresie pooperacyjnym (1 procent)
[hasła pokrewne: przerost błony śluzowej nosa, diacetylomorfina, ebola prezentacja ]
[przypisy: uchyłek dwunastnicy, olx słubice, szmer skurczowy ]