Przerywany cykliczny etidronian Leczenie pomenopauzalnej osteoporozy ad 7

Wyniki w podgrupach o niskiej gęstości mineralnej kości zbierano w podobny sposób do analizy. Częstość złamań kręgów zmniejszyła się o dwie trzecie w podgrupie leczonej etidronatem o niskiej gęstości mineralnej kości (42,3 złamań na 1000 pacjento-lat u pacjentów otrzymujących etidronian w porównaniu z 132,7 złamaniami na 1000 pacjento-lat u tych, którzy nie ; P = 0,004) (tabela 4 i ryc. 3).
Złamania poza kręgami
Złamania bezkręgowe wystąpiły u 62 pacjentów: 18 złamań w grupie (16 pacjentów), 13 złamań w grupie 2 (12 pacjentów), 20 złamań w grupie 3 (20 pacjentów) i 16 złamań w grupie 4 (14 pacjentów). Większość tych złamań nie była wyraźnie związana z osteoporozą (tj. Występowały one w żuchwie, kciuku, palcu, kolanie, rzepce, śródstopiu i palcach). Niekręgowe złamania, które można przypisać osteoporozie, podzielono na grupy leczone: trzy złamania biodra (jedno w grupie 3 i dwie w grupie 4), dwa złamania miednicy (po jednym w grupach i 3) i cztery złamania nadgarstka ( dwa w grupach 2 i 3).
Analiza biochemiczna
Stężenie fosfatazy zasadowej w surowicy zmniejszało się stopniowo w obu grupach leczonych etidronianem przez cały okres badania; średni poziom w grupie 3 (placebo i etidronian) był znacząco niższy po 24 miesiącach niż przy linii podstawowej (69,3 . 2,6 vs. 79,9 . 3,6 U na litr, P <0,0001). Nie wykryto żadnych innych zmian w parametrach biochemicznych, gdy porównano wartości bazowe z wartościami uzyskanymi na końcu badania. Nie stwierdzono istotnych różnic w stężeniu wapnia, kreatyniny lub fosforu w surowicy ani stosunku wapnia: kreatyniny lub hydroksyproliny do kreatyniny między grupami leczonymi podczas badania.
Stężenie parathormonu w surowicy znacznie wzrosło po dwóch dniach doustnego fosforanu w grupach, które otrzymały fosforan (49,1% w grupie 2 i 64,0% w grupie 4; P <0,05), z dalszym wzrostem w dniu 3 po podaniu fosforanu w cyklu ( 41,8 procent w grupie 2 i 68,7 procent w grupie 4; P <0,05). Ostry wzrost poziomów parathormonu po podaniu fosforanu wystąpił ponownie w 3. dniu cyklu 8 (dane nie przedstawione). Porównanie grup po 24 miesiącach nie wykazało znaczących różnic w podstawowych poziomach parathormonu w surowicy, co wskazuje, że utrzymująca się wtórna nadczynność przytarczyc nie była indukowana przez okresowe podawanie fosforanu i że podawanie wapnia nie powodowało znaczącego obniżenia poziomów parathormonu (dane nie przedstawione) .
Niekorzystne skutki
Działania niepożądane leku były łagodne, na ogół rzadkie i równomiernie rozłożone wśród leczonych grup. Mniej niż 2 procent zakwalifikowanych pacjentów wycofało się z badania z powodu działań niepożądanych leku (dwóch w grupie 1, jeden w grupie 2, trzech w grupie 3 i jeden w grupie 4). Częstość występowania nudności wynosiła 5 do 6 procent we wszystkich grupach zarówno podczas fazy fosforanowej (lub placebo), jak i fazy etidronianowej (lub placebo) w schemacie leczenia. Biegunkę zgłaszano u 7 do 9 procent pacjentów we wszystkich grupach w fazie etidronianu (lub placebo); jednak podczas fazy fosforanowej (lub placebo) biegunka wystąpiła u 39 procent pacjentów otrzymujących fosforan (grupy 2 i 4), w porównaniu z 9 procentami pacjentów otrzymujących placebo (grupy i 3).
Próbki z biopsji pobierano od 55 pacjentów (17 w grupie 1, 11 w grupie 2, 15 w grupie 3 i 12 w grupie 4) przy przyjęciu i po 24 miesiącach
[podobne: neurografia, masaż limfatyczny po mastektomii, uchyłek dwunastnicy ]