Systemowa ekspozycja na merkaptopurynę jako czynnik prognostyczny w ostrej białaczce limfatycznej u dzieci ad

W skrócie, metanol w fazie ruchomej został zastąpiony acetonitrylem, a faza ruchoma była odnawiana co dwa dni. Próbki od pacjentów natychmiast wirowano, a osocze przechowywano na lodzie w ciemności aż do ekstrakcji; Opóźnienie jednej do dwóch godzin nie spowodowało znaczącej utraty merkaptopuryny. Ekstrakcję przeprowadzono jak opisano uprzednio, aż 600 ul ekstraktu organicznego przeniesiono do drugiej probówki. Ekstrakt ten można przechowywać w temperaturze -20 ° C; stabilność przez ponad sześć miesięcy została potwierdzona. W dniu testu ekstrakt krótko ogrzano do temperatury pokojowej i ponownie wyekstrahowano do 100 .l 0,1 M kwasu chlorowodorowego; 70 .l natychmiast wstrzyknięto na kolumnę. Przyrządy te zostały opisane, z wyjątkiem spektrofotometru o zmiennej długości fali z lampą deuterową, ustawionego na 313 nm i 0,005 pełnej jednostki absorbancji (481 Lambda Max, Waters Scientific, Mississauga, Ont., Kanada). Granica czułości (trzykrotność szumu linii podstawowej) wynosiła 2 .g na litr.
Współczynnik zmienności tego testu jest mniejszy niż 5 procent w zakresie mierzonym w niniejszym badaniu. Pomiary przeprowadzono raz podczas leczenia podtrzymującego u 14 pacjentów, dwukrotnie u 8 i trzykrotnie u 8. Po wykonaniu więcej niż jednego pomiaru, średnie pole pod krzywą zastosowano do dalszych obliczeń.
Obszar pod krzywą stężenie-czas obliczono za pomocą programu Niazi na kalkulatorze HP91 (Hewlett-Packard, Portland, Oreg.); ekstrapolacja do nieskończoności została przeprowadzona przy użyciu okresu półtrwania eliminacji u każdego pacjenta, wygenerowanego przez program ADAPT.
Standardowy obszar pod krzywą został zdefiniowany jako wytworzony przez mg leku na metr kwadratowy, aby skorygować nieco inne dawki na metr kwadratowy otrzymane przez dzieci.
Dla każdego dziecka średnie dawki podtrzymujące merkaptopuryny i metotreksatu zostały obliczone poprzez dodanie wszystkich dawek na metr kwadratowy pobranych podczas leczenia podtrzymującego i podzielenie dawki skumulowanej przez długość okresu leczenia podtrzymującego (w dniach). Przy obliczaniu średnich dawek przyjrzymy się zmianom masy ciała i wzrostu, które wystąpiły w latach terapii podtrzymującej. Ekspozycję ogólnoustrojową na merkaptopurynę obliczono następnie jako standardowy obszar pod krzywą razy średnią dzienną dawkę podtrzymującą.
Łączną liczbę dni przerwania merkaptopuryny i leczenia metotreksatem, a także liczbę przerw, obliczono na podstawie dokumentacji medycznej dla każdego dziecka. Podobnie obliczono średnią liczbę białych krwinek i neutrofilów w okresie leczenia podtrzymującego dla każdego dziecka na podstawie wartości zmierzonych podczas comiesięcznych wizyt w klinice.
Analiza statystyczna
Różnice w wartościach laboratoryjnych i farmakokinetycznych pomiędzy dziećmi, które nawróciły, a tymi, które nie wystąpiły, porównano z zastosowaniem dwustronnego testu t Studenta dla wyników niesparowanych. Przeżywalność dzieci stratyfikowanych według małych i dużych standardowych obszarów pod krzywą merkaptopuryny lub ogólnoustrojową ekspozycję na lek analizowano metodą Kaplana-Meiera, a różnice badano metodą MantelHaenszela. Wszystkie dane przedstawiono jako średnie . SEM.
Pomiar aktywności oksydazy ksantynowej
Niska doustna dostępność merkaptopuryny wynika z metabolizmu leku pierwszego przejścia przez jelitową i wątrobową oksydazę ksantynową.9 Wykazano, że zahamowanie tego enzymu przez allopurynol powoduje bezwzględną biodostępność (to jest obszar pod krzywą podobną do osiągnięto przy tej samej dawce podanej dożylnie).
Aby zbadać, czy zmienność aktywności oksydazy ksantynowej przyczynia się do obserwowanej zmienności ogólnoustrojowej ekspozycji na merkaptopurynę, zmierzono aktywność oksydazy ksantynowej, stosując kofeinę jako źródło substratu
[przypisy: uchyłek dwunastnicy, przewlekłe zapalenie spojówek, tętno nitkowate ]