Zagrożenia i korzyści związane z fazami 1 badań onkologicznych w latach 1991-2002 czesc 4

Wskaźniki odpowiedzi na leczenie w fazie Badania onkologiczne. Próbki badań onkologicznych 460 fazy sponsorowanych przez Program Oceny Terapii Raka, które otwarto w latach 1991-2002, obejmowały 11 935 uczestników. Wszyscy uczestnicy byli oceniani pod względem toksyczności, a 10,402 oceniano pod kątem odpowiedzi (Tabela 1). Próby cytotoksycznych chemioterapeutyków stanowiły 48,0 procent (221) wszystkich badań i 54,4 procent (5657) uczestników oceniano pod kątem odpowiedzi. Doświadczenia z transdukcją receptora lub transdukcją sygnału były drugą co do wielkości grupą (119 prób, czyli 25,9%), co stanowiło 22,7% (2363) uczestników ocenionych pod kątem odpowiedzi. Przeprowadzono tylko osiem badań obejmujących transfer genów z udziałem 92 uczestników (tabela 1). Wskaźniki odpowiedzi
Wśród prób wszystkich typów czynników, 10,6 procent z 10 402 uczestników poddanych ocenie miało częściową lub całkowitą odpowiedź na leczenie. Spośród nich 7,5% miało częściową odpowiedź, a 3,1% miało pełną odpowiedź. Ponadto 34,1 procent uczestników w badaniach fazy miało albo chorobę stabilną, albo odpowiedź mniejszą niż częściową (Tabela 1).
Wskaźniki odpowiedzi różniły się w zależności od rodzaju zastosowanego środka i charakterystyki próby (Tabela 1). Całkowity odsetek odpowiedzi wynosił 3,0% wśród prób szczepionek i 13,6% wśród badań dotyczących immunomodulatorów (dane nie przedstawione). Ponadto wskaźniki odpowiedzi różniły się w poszczególnych kategoriach w zależności od rodzaju badania. W przypadku klasycznej fazy 1, jednoczynnikowe badania chemioterapii, ogólny odsetek odpowiedzi wynosił 4,4 procent. W badaniach chemioterapii z udziałem więcej niż jednego badanego czynnika odsetek ten wynosił 11,7 procent; w przypadku kombinacji czynników badanych i zatwierdzonych przez FDA wskaźnik wynosił 16,4%; a dla badań fazy obejmujących tylko zatwierdzone przez FDA środki chemioterapeutyczne, wskaźnik ten wynosił 27,4% (Tabela 1). Podobną zmianę zaobserwowano w innych kategoriach prób (tab. 1). Wskaźnik odpowiedzi wśród 3420 uczestników w 184 próbach specyficznych dla choroby wynosił 19,3 procent; Wśród badań niezwiązanych z chorobą odsetek ten wynosił 6,3%.
Rysunek 1. Rysunek 1. Wskaźnik reakcji według roku. Odpowiedź na leczenie została sklasyfikowana jako całkowita (CR), częściowa (PR), mniejsza niż częściowa ( Wskaźniki odpowiedzi również zmieniały się w czasie, przy czym najwyższy wskaźnik (19,5 procent) występował w 1992 r., A najniższy (5,0 procent) w 1995 r. Gdy stawki były pogrupowane według okresów trzyletnich, odnotowano tendencję spadkową w odpowiedziach całkowitych i częściowych (18,3 procent w latach 1991-1993 i 9,4 procent w latach 2000-2002). Jednak przy uwzględnieniu stabilnej choroby tempo pozostawało względnie stałe w czasie (34,6 do 51,3%) (rys. 1).
Toksyczność
Tabela 2. Tabela 2. Zgony z powodu toksycznych zdarzeń w fazie Badania onkologiczne. Spośród 11 935 uczestników we wszystkich badaniach 460 fazy odnotowano 58 zgonów (0,49%), które określono jako przynajmniej prawdopodobnie związane z leczeniem (tabela 2)
[hasła pokrewne: chłoniak z komórek płaszcza rokowania, ciśnienie osmotyczne, zgon okołooperacyjny ]
[przypisy: fala tętna, neurografia, glikogenoza ]